3 de jul. 2011
21 de juny 2011
Creients

Enllaç a l'article de Vilaweb
20.06.2011
Ens ho van dir i ens ho vam empassar. Els fills de família modesta ens vam creure l’anunci dels JASP, vam fer carrera, ens vam diplomar, llicenciar, postgraduar, vam agafar avions, ens vam remasteritzar. Érem l’orgull de casa nostra. Despenjàvem el telèfon i ja teníem feina, o ja havíem canviat de feina, o ens n’havien ofert una altra. L’ordre de les coses era el previst, així ens ho havien dit i així ens ho crèiem, pels segles dels segles, amén. Els creients vam fer-nos autònoms, vam llogar locals, vam reformar-nos pisos, vam brindar amb els amics en restaurants, vam poder comprar un parell de llums al Vinçon, vam començar a tenir fills.
El primer dia que el telèfon no va sonar, vam pensar que era una il·lusió acústica. I un matí que ens vam llevar més cruixits que no de costum vam buscar un mirall: la nostra bombolla particular ens havia esclatat a la cara.
El pròxim sopar d’amics és en un pis compartit, i cap no baixem dels trenta-cinc. Cadascú posa un plat a taula, i ja ningú no se’n fot de qui ha portat l’amanida d’enciam. Mentre caragolem picadura als balcons, ens demanem els uns als altres com et va, si ‘encara’ fas d’això o d’allò altre, si saps de ningú que necessiti algú per fer ‘què sigui’. Perquè ha arribat un punt que demanar de fer allò que vam estudiar ja ens sembla un vici d'aburgesats, un excés de pedanteria que ens hem de fer perdonar. O almenys això ens volen fer creure: que qui ens hem pensat que som, que encara gràcies, que guanyaràs el pa amb suor, pariràs amb dolor i, en fi: que s’ha fet justícia divina.
I així, la parella d’arquitectes del fons ara fan samarretes i bosses reciclades. El periodista, al cap de vint anys, torna a fer classes de repàs després de deixar el petit a la guarderia. L’historiadora de l’art pot fer una celebració: dilluns comença de caixera al Lidl. Els pares ja no ens pregunten res quan, el diumenge, ens passen els ‘tuppers’ setmanals. Aquests pares crèduls i amb estudis primaris que es van esllomar per poder penjar un dia, per cada fill, una orla al menjador. Perquè qui deia una orla, deia un futur.
L’endemà, en una ràdio, un tertulià s’esgolarà: Privilegiats, consentits, fills de la democràcia! Al diari, un economista predicarà l'error de càlcul de voler obrir el ball a tants balladors i ara, té: llicenciats en frustració que se’ns han tornat massa fins per a doblegar l’esquena. Un conseller ens alliçonarà que no podem pretendre culpar el sistema de la nostra dissort laboral, si en el seu moment vam voler estudiar filologies o filosofies o com sigui que es diguin aquestes 'mariconades'. A la bústia, de nou, la propaganda de la universitat ens advertirà que, si no tenim feina, és perquè encara ens faltaria un altre màster. Bon intent, senyors, però les velles inèrcies, allò de ‘en veritat us dic’, ja ho ha donat tot de si, ja no cola. De tant que us hem cregut, tan gran ha estat el descrèdit, que al final només ens deixeu una opció: la de creure només en nosaltres. I per a arribar a aquesta conclusió, en una cosa sí que alguns teníeu raó: no ens calia estudiar tant.
marta.rojals@mesvilaweb.cat
20 de juny 2011
21 de març 2011
Ei! Estic viu

Carta Oberta:
Hola. Fa molts mesos que no escric res al meu blog. Ho vas deixant, ho vas deixant i...
Descobreixes que Facebook està bé i et monopolitza la vida. Abans pensaves coses i et deies: ho penjaré al bloc. Després va venir la fase: ho penjaré a Facebook.
Però és que la tragèdia vé quan descobreixes Twitter i t'hi enganxes. Com mai. Ara ja ho penjo tot a Twitter, segons què a fb i el bloc... No trobo el moment d'actualitzar-lo.
Però m'he adonat que ara ja només sé escriure coses de 140 caracters. I em preocupa.
M'agrada escriure, sempre m'ha agradat. No vull deixar de fer-ho.
Per tant tornaré a fer servir aquesta eina ja una mica passada de moda que és Blogger (dels creadors de Twitter per cert).
Sí, ja sé que blogspot mola més. M'és igual.
Sempre he estat un retrassat tecnològic. Encara em molen els cassettes. VINTAGE, dirien alguns :-)
Va som-hi.
Ara hauré de pensar coses interessants per posar al bloc, de nou.
PPpffff!:-)
Jordi
13 de set. 2010
PROGRAMACIÓ BAM 2010
Dijous 23
PLAÇA JOAN COROMINES
20.30 h LA iAIA
22.00 h ME AND THE BEES
23.30 h MUJERES I ELS SURFING SIRLES
PLAÇA DELS ÀNGELS
21.15 h LA BANDA MUNICIPAL DEL POLO NORTE
22.45 h EVERYTHING EVERYTHING
00.30 h EL GUINCHO
PLAÇA REIAL
21.00 h BULLITT
22.45 h NUEVA VULCANO
00.15 h STANDSTILL
PLAÇA DEL REI
21.30 h SEWARD
22.45 h NACHO UMBERT & LA COMPAÑÍA
00.15 h THE RODEO
PORTAL DE LA PAU
22.30 h COLOR HUMANO vs. YACINE & THE ORIENTAL GROOVE
00.30 h POUTRELLES FEVER
PARC FÒRUM [BAM]
21.30 h LA PEGATINA
00.00 h OBRINT PAS
03.00 h BALKATALAN EXPERIENCE
PARC FÒRUM ELECTRO-[BAM]
00.30 h SUCKAFISH P.JONES
01.30 h BRACKLES feat. ASBO (dj + mc)
02.30 h ALEXANDER NUT (dj)
Divendres 24
PLAÇA JOAN COROMINES
20.30 h OBESES
22.00 h AQEEL & MENTAL PEOPLE
23.30 h SPEAK LOW
PLAÇA DELS ÀNGELS
21.15 h SELAH SUE
22.45 h O2ZEN
00.30 h ANTI-POP CONSORTIUM
PLAÇA REIAL
12.30 h MINIMÚSICA
21.30 h GENTLE MUSIC MEN
22.45 h THE MORNING BENDERS
00.15 h MISHIMA
PLAÇA DEL REI
12.30 h HYPERPOTAMUS
21.30 h TULSA
22.45 h SOPHIE HUNGER
00.15 h TBC
PORTAL DE LA PAU
22.30 h DUBBY YOND
00.30 h LE PEUPLE DE L'HERBE
PARC FÒRUM [BAM] MTV Music Week
21.30 h SAN LEON
00.00 h GOLDFRAPP
03.00 h CRYSTAL FIGHTERS
PARC FÒRUM ELECTRO-[BAM]
00.30 h SISTEMA (live)
01.30 h LUKE ABBOT (live)
02.30 h MONKEY BRODERS (live - dj)
Dissabte 25
PLAÇA JOAN COROMINES
20.30 h GESPA
22.00 h SUSAN'S RED NIPPLES
23.30 h TOUNDRA
PLAÇA DELS ÀNGELS
21.15 h MINE!
22.45 h JIL IS LUCKY
00.30 h MAIKA MAKOVSKI
PLAÇA REIAL
21.30 h STAY
22.45 h ARIZONA BABY
00.15 h TBC
PLAÇA DEL REI
12.30 h THE GRAMOPHONE ALLSTARS
22.45 h BIKIMEL
22.45 h ÖLOF ARNALDS
00.15 h HINDI ZAHRA
ANTIGA FÀBRICA D'ESTRELLA DAMM
19.30 h ELS AMICS DE LES ARTS
21.00 h OK GO
22.30 h BELLE & SEBASTIAN
PORTAL DE LA PAU
22.30 h SAFANORIA XOCA BRAIN DAMAGE
00.30 h TBC
PARC FÒRUM [BAM] MTV Music Week
21.30 h I BLAME COCO
00.00 h ASH
03.00 h VINILA VON BISMARK & THE LUCKY DADOS
PARC FÒRUM ELECTRO-[BAM]
00.30 h SHUCO AUDIOVISUAL EXPERIENCES
01.30 h dDAMAGE (live)
02.30 h SURGEON (dj.)
PLAÇA JOAN COROMINES
20.30 h LA iAIA
22.00 h ME AND THE BEES
23.30 h MUJERES I ELS SURFING SIRLES
PLAÇA DELS ÀNGELS
21.15 h LA BANDA MUNICIPAL DEL POLO NORTE
22.45 h EVERYTHING EVERYTHING
00.30 h EL GUINCHO
PLAÇA REIAL
21.00 h BULLITT
22.45 h NUEVA VULCANO
00.15 h STANDSTILL
PLAÇA DEL REI
21.30 h SEWARD
22.45 h NACHO UMBERT & LA COMPAÑÍA
00.15 h THE RODEO
PORTAL DE LA PAU
22.30 h COLOR HUMANO vs. YACINE & THE ORIENTAL GROOVE
00.30 h POUTRELLES FEVER
PARC FÒRUM [BAM]
21.30 h LA PEGATINA
00.00 h OBRINT PAS
03.00 h BALKATALAN EXPERIENCE
PARC FÒRUM ELECTRO-[BAM]
00.30 h SUCKAFISH P.JONES
01.30 h BRACKLES feat. ASBO (dj + mc)
02.30 h ALEXANDER NUT (dj)
Divendres 24
PLAÇA JOAN COROMINES
20.30 h OBESES
22.00 h AQEEL & MENTAL PEOPLE
23.30 h SPEAK LOW
PLAÇA DELS ÀNGELS
21.15 h SELAH SUE
22.45 h O2ZEN
00.30 h ANTI-POP CONSORTIUM
PLAÇA REIAL
12.30 h MINIMÚSICA
21.30 h GENTLE MUSIC MEN
22.45 h THE MORNING BENDERS
00.15 h MISHIMA
PLAÇA DEL REI
12.30 h HYPERPOTAMUS
21.30 h TULSA
22.45 h SOPHIE HUNGER
00.15 h TBC
PORTAL DE LA PAU
22.30 h DUBBY YOND
00.30 h LE PEUPLE DE L'HERBE
PARC FÒRUM [BAM] MTV Music Week
21.30 h SAN LEON
00.00 h GOLDFRAPP
03.00 h CRYSTAL FIGHTERS
PARC FÒRUM ELECTRO-[BAM]
00.30 h SISTEMA (live)
01.30 h LUKE ABBOT (live)
02.30 h MONKEY BRODERS (live - dj)
Dissabte 25
PLAÇA JOAN COROMINES
20.30 h GESPA
22.00 h SUSAN'S RED NIPPLES
23.30 h TOUNDRA
PLAÇA DELS ÀNGELS
21.15 h MINE!
22.45 h JIL IS LUCKY
00.30 h MAIKA MAKOVSKI
PLAÇA REIAL
21.30 h STAY
22.45 h ARIZONA BABY
00.15 h TBC
PLAÇA DEL REI
12.30 h THE GRAMOPHONE ALLSTARS
22.45 h BIKIMEL
22.45 h ÖLOF ARNALDS
00.15 h HINDI ZAHRA
ANTIGA FÀBRICA D'ESTRELLA DAMM
19.30 h ELS AMICS DE LES ARTS
21.00 h OK GO
22.30 h BELLE & SEBASTIAN
PORTAL DE LA PAU
22.30 h SAFANORIA XOCA BRAIN DAMAGE
00.30 h TBC
PARC FÒRUM [BAM] MTV Music Week
21.30 h I BLAME COCO
00.00 h ASH
03.00 h VINILA VON BISMARK & THE LUCKY DADOS
PARC FÒRUM ELECTRO-[BAM]
00.30 h SHUCO AUDIOVISUAL EXPERIENCES
01.30 h dDAMAGE (live)
02.30 h SURGEON (dj.)
6 d’ag. 2010
10 de juny 2010
9 de juny 2010
Les coses clares
Pedro Olalla, Atenas
Apenas cuatro frases –unos escasos fragmentos de Eurípides, Isócrates, Demóstenes y Polibio– nos dan a conocer una virtud –también escasa– que los antiguos atenienses reclamaban como necesaria para el sostenimiento de la democracia: la parrhesia. Mientras que la isegoria era un derecho –el derecho a la igualdad en el uso de la palabra–, la parrhesia era algo más: una virtud, la virtud de atreverse a usar la palabra para decir la verdad. Cuando la democracia se tambalea por falta de parrhesia en la misma ciudad en que nació, es momento de reflexionar sobre el sentido de estas antiguas voces.
Hace unos días, el eurodiputado de los Verdes Daniel Cohn Bendit habló con inusual parrhesia ante el Parlamento Europeo: «Es evidente que durante cuatro meses hemos estado mareando la perdiz. Es evidente que nos hemos equivocado. Es evidente que, con esos titubeos, hemos estado dando pábulo a los mercados y a la especulación. Por lo menos, los miembros del Consejo responsables deberían decirlo, deberían decir “es culpa nuestra”. La Sra. Merkel, el Sr. Sarkozy, no sé en realidad qué papel juegan… Lo que le estamos pidiendo al gobierno de Papandreou es algo casi imposible de lograr. Yo le pido a Ecofin y a los presidentes de los gobiernos que piensen si ellos mismos son capaces de hacer en sus países reformas como las que le estamos pidiendo a Grecia. ¿Cuánto tiempo haría falta para reformar el sistema de pensiones en Francia? ¿Cuánto tiempo necesitaría Alemania para arreglar sus pensiones? ¡Y le estamos pidiendo a Papandreou que lo cambie todo en tres meses! Están siendo Uds. totalmente irracionales, y prueba de ello es lo que ahora está pasando en Grecia. No le estamos dando a Papandreou ni a Grecia el tiempo necesario para encontrar a una solución consensuada. No existe en Grecia una identificación con el Estado. Existe tan sólo el “cada cual a lo suyo”. Y eso es lamentable. La culpa es de todos: décadas de corrupción de la clase política en Grecia. ¿No deberíamos tratar de convencerles con prácticas y no sólo con decretos? ¡El consenso hace falta crearlo! Y ya verán Uds. lo que va a pasar en España cuando empiecen los problemas. Ya verán en Portugal. Quiero decir con esto que debemos inspirar una actitud de responsabilidad, y no pedir lo imposible. Creo recordar que alguien dijo hace tiempo “¡Quiero que me devuelvan mi dinero!” Y ahora queremos ganar dinero a costa de los griegos. ¡Porque de eso se trata! A nosotros nos prestan al 1,5% o al 3% y nosotros le prestamos a Grecia al 3,5% o al 6%. ¡Estamos haciendo negocio a costa de los griegos y eso es inadmisible!»
»Por otro lado, Europa también puede tomar iniciativas. Guy Verhostaff tiene razón cuando habla de un Fondo Monetario Europeo, de un fondo de inversión y solidaridad. Para llevar a cabo un préstamo europeo habría que modificar los tratados. ¡Pues adelante, camaradas, a modificar los tratados! ¡En nuestra mano está tomar iniciativas! Si el Consejo es incapaz de hacerlo, hagámoslo nosotros, desde este Parlamento. Creemos de una vez un Fondo Monetario Europeo que pueda poner freno a la especulación. Además, le pido al Consejo que le diga al FMI que la Oficina Internacional del Empleo debe tomar cartas en el asunto de lo que está pasando en Grecia. ¡Se trata de personas, no debe decidir sólo el Dinero! ¡Son las instituciones europeas e internacionales del empleo las que deben poner freno al delirio de los financieros!»
»Y finalmente, existe también otra manera de prestar ayuda a los presupuestos de Grecia: tomar de una vez la iniciativa, como Unión Europea que somos, de fomentar el desarme en la región. Una iniciativa política para el desarme entre Grecia y Turquía. Una iniciativa política para que las fuerzas armadas turcas se retiren del norte de Chipre. ¡Si en el fondo somos unos hipócritas! En los últimos meses, Francia le ha vendido seis fragatas a Grecia por 2.500 millones de euros. Helicópteros por 400 millones. Rafale de combate por 100 millones cada uno. Mis “espías” no han sabido decirme si fueron 10, 20 ó 30… Y Alemania le ha vendido a Grecia otros 6 submarinos por otros 1.000 millones. ¡Más transparencia! ¡Si somos unos absolutos hipócritas! ¡Les prestamos dinero para que nos compren armas! Si somos de verdad responsables, garanticemos entre todos la integridad territorial de Grecia. Creo que aplicar estos recortes es más eficaz que recortar sueldos de menos de mil euros. Yo le pido a la Comisión un poco de justicia.»
Tienen que ver Uds. las caras de póker de los eurodiputados, las gargantas tragando saliva, las miradas cruzadas, los tensos silencios, las cobardes palmaditas que resuenan al final del discurso… Políticos y ciudadanos, pulsen aquí y asistan en vivo a una lección de parrhesia.
Publicado por Νίκος-Εμμανουή
Subscriure's a:
Missatges (Atom)




